Wołomin
Psycholog Wołomin
Według informacji zaczerpniętych z Gminnego programu ochrony zdrowia psychicznego, na terenie gminy Wołomin jest duży deficyt pomocy psychiatrycznej.
Na terenie gminy Wołomin tylko jeden lekarz psychiatra dla osób dorosłych, który ma podpisany kontrakt z Narodowym Funduszem Zdrowia. Całkowity jest brak opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży. Brak zasobów oraz bezpłatnych i dostępnych działań specjalistycznych w zakresie psychoterapii. Na terenie gminy nie ma jednostek świadczących pomoc osobom będącym w kryzysie psychicznym zagrażającym ich życiu. Ilość instytucji świadczących pomoc w formie ambulatoryjnej jest niewystarczająca co powoduje, że mieszkańcy mają utrudniony dostęp do tych świadczeń. W przypadku świadczeń ambulatoryjnych w interwencjach kryzysu zagrażającego zdrowiu psychicznemu i życiu, ważne jest aby pomoc była dostępna w możliwie krótkim czasie.
Usługi winny być świadczone blisko miejsca zamieszkania, tak by nie utrudniać funkcjonowania społecznego i rodzinnego osób potrzebujących pomocy.
Pozytywną stroną jest dość powszechna dostępność pomocy psychologicznej i pedagogicznej w szkołach, oraz bliskość i aktywność poradni psychologiczno-pedagogicznej świadczącej pomoc w problemach szkolnych. Jednak pomoc udzielana w instytucjach z obszaru oświaty nie ma wsparcia zewnętrznego w sytuacjach gdy potrzebna jest pomoc specjalistyczna.
Dużo gorzej wygląda sytuacja w przypadku osób dorosłych, gdzie jedynie wybrane grupy ryzyka, czyli osoby uzależnione oraz ofiary przemocy, mogą liczyć na pomoc ze strony gminy, pozostałe osoby mogą korzystać jedynie z pomocy jednej powiatowej poradni.
„Programu ochrony zdrowia psychicznego gminy Wołomin na lata 2013-2015” koncentruje się na profilaktyce następujących zaburzeń::
1) zaburzenia nastroju,
2) samobójstwa oraz samookaleczenia,
3) zaburzenia geriatryczne związane ze starzeniem się,
4) zaburzenia wieku rozwojowego,
5) zaburzenia związane z ostrym i przewlekłym stresem.
Zaburzenia te mają określone podłoże sytuacyjne i przybierają początkowo zwykle formę stanów lękowych. Jednak ich dalsza ewolucja może mieć charakter depresyjny, psychotyczny i zaburzać osobowość. Często wymagają złożonych interwencji, z wykorzystaniem środków społecznych, zawodowych i prawnych. Mogą wiązać się z patologią w miejscu pracy (np. zespoły wypalenia zawodowego) lub w domu (np. przemoc w rodzinie).
Zaburzenia nastroju
Zaburzenia nastroju, w tym epizody depresji, manii oraz depresyjne zaburzenia nastroju tj. dystymia, które uniemożliwiają normalne życie. Stan ten cechuje głównie pogorszenie nastroju, zmniejszenia energii i aktywności oraz zainteresowań. Z zaburzeniami nastroju są związane dwa skrajne stany: mania, charakteryzująca się intensywnym i nieadekwatnym uczuciem podniecenia i euforii, oraz depresja, z którą łączy się uczucie niezwykle głębokiego smutku i przygnębienia.
Niektórzy odczuwają jedynie depresję, inni natomiast przeżywają huśtawkę obydwu nastrojów.
Obecnie depresja stała się stanem dość powszechnym. Przypadki depresji zdarzają w wieku w niemowlęcym, a częstotliwość ich występowania znacznie wzrasta w wieku dojrzewania. Najwięcej zachorowań jest wśród starszych nastolatków i osób po dwudziestym roku życia. Niestety jest to tendencja dynamicznie rosnąca. Kolejną grupą osób bardziej narażoną na depresje są ludzie starsi, po sześćdziesiątym piątym roku życia. Związane jest to ze specyficznymi problemami tego wieku.
Obok różnic w zachorowalności wynikających z wieku, jedną z najbardziej godnych odnotowania cech tej choroby jest dużo większa częstość u kobiet niż u mężczyzn. Wskaźniki depresji są mniej więcej dwukrotnie wyższe u kobiet niż u mężczyzn. Niezależnie od tego u każdej płci choroba ta przebiega inaczej. Depresja niesie ze sobą ogromne konsekwencje społeczne, gdyż zaburza funkcjonowanie jednostki zmagającej się z nią zarówno w domu jak i w pracy. Do jej najgroźniejszych następstw należy zagrożenie samobójstwem, dlatego niektórzy określają depresję jako chorobę śmiertelną.
Samobójstwa oraz samookaleczenia
„Samobójstwem nazywa się każdy przypadek śmierci, będący bezpośrednim lub pośrednim wynikiem działania lub zaniechania, przejawianego przez ofiarę zdającą sobie sprawę ze skutków swego zachowania”.(Durkheim)
Do czynników podnoszących ryzyko zagrożenia aktem samobójczym zalicza się: obciążenie rodzinne samobójstwem, trudne sytuacje, wymagania przerastające możliwości danego człowieka.
Stwierdzono też wpływ bezrobocia na częstość samobójstw, co prawdopodobnie wiąże się z osłabieniem więzi międzyludzkich, zmniejszeniem kontaktów społecznych oraz trudnościami finansowymi. Życie w zintegrowanej grupie z regularnymi spotkaniami chroni przed zachowaniami samo destrukcyjnymi. Wśród podawanych przyczyn prób samobójczych najczęściej pojawiła się depresja – 33%, utrata bliskiej osoby – 17%, niepokój związany z objawami psychotycznymi – 13%, reakcja na stresujące wydarzenia życiowe – 12%, działanie pod wpływem imperatywnych omamów słuchowych – 5%, nadużycie środków psychoaktywnych – 6%, w celu zwrócenia uwagi – 2%, przyczyny nieznane – 12%. U 80% badanych ich pierwsza próba pojawiła się we wczesnym okresie choroby lub pierwszych 5 latach jej trwania.
Zaburzenia geriatryczne związane ze starzeniem się
Wiek podeszły charakteryzuje znacząco większą liczba chorób somatycznych, ośrodkowego układu nerwowego i zaburzeń psychicznych współwystępujących z tymi chorobami. Do zaburzeń psychicznych, będących najczęściej skutkiem chorób somatycznych, należą: zespoły depresyjne (np. do 40% po udarze) i zaburzenia świadomości (do 30% wśród chorych hospitalizowanych w oddziałach somatycznych). Do odrębnej grupy zaburzeń, których czynnikami ryzyka jest wiek, należą zespoły otępienne (do 10% populacji po 65 r.). Zespoły otępienne charakteryzuje stopniowa utrata sprawności procesów poznawczych, początkowo utrudniająca funkcjonowanie, potem powodująca inwalidyzację chorych.
Zaburzenia wieku rozwojowego
Zaburzenia wieku rozwojowego obejmują szereg różnych problemów okresu dojrzewania21, z szczególnym uwzględnieniem zaburzeń zachowania i emocji. Charakteryzują się one uporczywym i powtarzającym się wzorcem aspołecznego, agresywnego i buntowniczego zachowania. Zachowania te prowadzą do naruszenia adekwatnych dla wieku oczekiwań społecznych i są czymś więcej niż młodzieńczym buntem. Zaburzenia te często są związane z objawami depresji lub innych zaburzeń emocjonalnych związane są z utratą zainteresowań i przyjemności ze zwykłych codziennych czynności, samo obwinianie się i poczucie beznadziejności, coraz częściej powiązane z zaburzeniami snu i apetytu.
Nerwice związane ze stresem
Nerwice związane ze stresem22 obejmują szerokie spektrum chorobowe. Na zaburzenia nerwicowe składają się min. takie jednostki jak : fobie, natręctwa, ostre reakcje na stres, zaburzenia adaptacyjne czy neurastenia. Większość z nas w trudnych sytuacjach życiowych doświadcza napięcia emocjonalnego, lęku, smutku, przygnębienia. Takim uczuciom często towarzyszą różnego rodzaju dolegliwości somatyczne, np. przyspieszone bicie serca, bóle głowy, drżenie mięśni. Rozchwianie emocjonalne utrudnia nam koncentrację na pracy, stres zatruwa relacje z innymi ludźmi.
W ogólnopolskim programie "psycholog do domu" dostępni są psychologowie z całej Polski, w tym z miasta Wołomin - województwo: mazowieckie, powiat: wołomiński. Psychologa można zamówić pod nr. telefonów: tel: 533 330 513, (22) 881 96 37.
Poniżej prezentujemy przykładowe przypadki, w których udzielaliśmy wsparcia.
Imiona, miejsca i inne szczegóły zostały zmienione aby uniknąć możliwości identyfikacji.
-
Uzależnienia
- Liczba artykułów:
- 1